السيد علي الحسيني الميلاني

15

نگاهى به حديث غدير (فارسى)

( اى پيامبر ! ) به اهل كتاب بگو : شما هيچ جايگاهى ( نزد خدا ) نداريد مگر اين كه تورات ، انجيل و آن چه را كه از جانب پروردگارتان بر شما نازل شده برپا داريد ، ولى به يقين آن چه بر تو از سوى پروردگارت نازل شده بر طغيان و كفر بسيارى از آنان مىافزايد . بنا بر اين بر حال قوم كافر افسوس مخور ! گرچه آيه غدير در سياق آيه‌هايى است كه خداوند اهل كتاب را مورد خطاب قرار داده است ؛ ولى به طور كامل و بدون كم و كاست قابل تطبيق بر امّت رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله نيز مىباشد . به اين بيان كه اگر امّت اسلام ايمان آورده و تقوا پيشه مىكردند ، همانا گناهانشان را مىبخشيديم و آنان را در بهشت پرنعمت وارد مىكرديم . اگر آنان به دستورات قرآن و سخنان رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله به طور كامل عمل مىنمودند و آن چه را كه در قرآن دربارهء امير مؤمنان على عليه السلام و اهل بيت طاهرين عليهم السلام نازل شده است بر ديده نهاده و با جان و دل مىپذيرفتند ، به طور حتم از نعمت‌هاى آسمانى و زمينى بهره‌مند مىشدند ، و از امّت اسلام نيز برخى معتدل و ميانه‌رو و بسيارى بدكردارند . به تعبير ديگر ، خداوند متعال پيش از آيهء غدير مىفرمايد : « وَلَوْ أنَّهُمْ أقَامُوا التَّوْرَاةَ وَالإِنْجِيلَ » ؛ و اگر اهل كتاب تورات و انجيل را اقامه مىكردند .